toon
Bericht Mooi Marginaal - bekendmaking mooiste werk van margedrukkers
Bekijk de fotoserie onlineDit jaar worden voor de tweede keer - onder het motto Mooi Marginaal - de
mooiste, door marginale drukkers in Nederland en België vervaardigde
drukwerken uitgekozen en geëxposeerd. Deze keer gaat het om drukwerken die gepubliceerd werden in de jaren 2004 en 2005.
De jury, bestaande uit Jeffrey Bosch, Jan de Jong, Laurens van Krevelen,
Marcus de Schepper en Joost Swarte, koos uit ruim 130 inzendingen vijftig
drukwerken. Op vrijdag 8 december zal in de Gravenzaal van het Haarlemse stadhuis de feestelijke bekendmaking van Mooi Marginaal 2 plaatsvinden. De feestrede zal worden uitgesproken door Kees van Kooten.
Er komt een fraaie catalogus uit waarin alle bekroonde drukwerken staan beschreven en afgebeeld. Deze catalogus is voor € 7,- inclusief verzendkosten te verkrijgen bij het secretariaat. Uiteraard zal hij ook te koop zijn bij de diverse tentoonstellingen.
De reizende expositie zal als eerste te zien zijn bij Beijers Veilingen te Utrecht, van 15 december 2006 tot en met 19 januari 2007.
Voor bijzonderheden over de gratis toegankelijke tentoonstelling kunt u de website raadplegen. De 50 uitgaves zijn daarna te zien in de Zeeuwse Bibliotheek (27 jan - 26 feb 2007), Museum Meermanno (1 mrt - 31 mei 2007), Centre Céramique (zomer 2007), Grafisch Centrum Groningen (1 okt - 30 nov 2007) en de Stadsbibliotheek Haarlem (1 dec 2007 - 28 feb 2008).
Mooi Marginaal 2004-2005
De mooiste Nederlandse en Vlaamse bibliofiele en marginale uitgaven
Haiku uitgemolken

Tussen kunst en kitsch zitten koeienoormerken. Een project van:
Peter Hendriks drukker, Wilma van Ipenburg boekbindster, Inez Meter gedichten en fotografie van Anke Ligteringen zij maakten een leporello van wel drie meter lang.
Een goed doordacht concept, mooi uitgevoerd, met de koe
als 'centre fold'. Het glinsterende Reaction papier draagt bij aan het camp-
gehalte van de uitgave. Een vrolijk inakende publicatie die nota bene gebonden is in kunstleer. Stichting Laurens janszoon Coster Haarlem, december 2006
Uitgevaren

Het resultaat van dit samenwerkingsproject van een fotograaf, een schrijfster. een drukker en een handboekbindster is bijna geen boek meer te noemen. Het is eerder een boekobject. Anke Ligteringen fotografeerde gedurende vier jaar bij Moordrecht een houten vissersboot die daar zo een veertig jaar geleden in de Hollandsche IJssel achtergelaten moet zijn. De boot en de foto’s inspireerden Inez Meter tot een reeks gedichten die gedrukt werden door Peter Hendriks. Het geheel werd door Wilma van ïpenburg samengebonden in een met suede en houtfineer beklede 'band' in de form van de voorsteven van een boot. De teksten zijn fraai. veelal in zilver gedrukt (enkele pagina's in zwart of rood). op twee verschillende soorten karton, met elk aan de achterzijde een zilverachtige schittering die prachtig combineert met de oppervlakte van bet water op de opgeplakte foto's. Vanwege de kartonnen bladen werd gekozen voor een opvallende garenloze bindwijze die er, samen met de vorm van de band, voor zorgt daar het ‘boek’ mooi openvalt.
toon
Recensie lichtbeelden project ‘Parel in de Hollandsche IJssel’

Anke Ligteringen fotografeerde vier jaar lang een scheepswrak. Zij deed dit in alle seizoenen, onder alle weersomstandigheden en bij hoog en laag water. Dit schitterend beeldmateriaal is nu gestrand bij de bibliotheek aan de Spieringstraat. Hier wordt het dagelijks geprojecteerd gedurende Goudse Glazen uitgelicht.
De Hollandsche Ijssel was één van de meest vervuilde rivieren van Europa. Ondanks deze vervuiling ligt er in deze rivier een ‘Parel’ te stralen. De ‘Parel’ is een wrak van een scheepje in de Hollandsche IJssel bij Moordrecht, begroeid met planten. In 1994 is Anke Ligteringen begonnen de Parel te fotograferen. Zij deed dit vier jaar lang in alle seizoenen, onder alle weersomstandigheden en bij hoog en laag water. Dit leverde schitterend beeldmateriaal op dat nu bij de bibliotheek aan de Spieringstraat wordt geprojecteerd.

De rivier wordt nu schoongemaakt en de zellingen afgegraven. Voor de rivier is dit goed nieuws, voor de Parel is het echter een bedreiging. De Parel zou uit elkaar kunnen vallen en verdwijnen. Gelukkig heeft na lang aandringen door Anke Ligteringen, Rijks Waterstaat Zuid Holland besloten het wrak te stutten zodat hij niet verloren gaat.
toon
Persbericht lichtbeelden project ‘Parel in de Hollandsche IJssel’
Plaats: Openbare Bibliotheek aan de Spieringstraat te Gouda
Tijd: 7 december tot en met 7 januari 2007 van 17 tot 23 uur
Bekijk de fotoserie online
De Hollandsche IJssel: één van de meest vervuilde rivieren van Europa.
In die rivier ligt de ‘Parel’ een scheepswrak begroeit met planten. Ik vind dit fascinerend dat ondanks die vervuiling zij er ligt te stralen.
In 1994 ben ik begonnen met de ‘Parel’ te fotograferen, wilde dat in alle weersomstandigheden en seizoenen. Dit heeft ongeveer vier jaar geduurd bijvoorbeeld mist en laag water tegelijk betekent geduld hebben om het beeld te vangen.
Het project ‘Schoner Mooier Hollandsche IJssel’
De rivier wordt schoongemaakt, en de zellingen afgegraven.
De ‘Parel’ zou dan uit elkaar vallen en verdwijnen en daarbij het beeld hoe sterk de natuur is in overleven. Ongeveer twee jaar lang ben ik aan het ‘zeuren’ geweest bij Rijks Waterstaat Zuid Holland om het wrak te stutten zodat hij niet op hun tijd verloren zou gaan maar op haar eigen tijd en wijze, zodat de planten, zaden en dieren rustig door kunnen leven.
Het is gelukt! Ook hebben zij na aandringen het roer dat met een storm was losgelaten geborgen. Wanner de zelling schoon is zou het roer daar een plek kunnen krijgen.
De geschiedenis en het scheepstype van de ‘Parel’ heb ik inmiddels boven water gekregen. De ‘Parel’ bleek bekend te zijn door heel Nederland: veel oud fotomateriaal, verhalen gehoord en toegestuurd gekregen.
Nominatie Landschapsprijs 2000 provincie Zuid-Holland.
(dit was voor de ‘Parel’)
In 2006-2007 is met het schoonmaken van de zellingen begonnen. Het plan is om van deze versteende werkrivier stukken oever weer natuurlijker te maken zodat de natuur weer een kans krijgt.
In de maand december wordt het lichtbeelden project ‘De Parel in de Hollandsche IJssel’ gestart in Gouda. Water leeft in Nederland, ook in Gouda. In 2007-2008 zou dit project kunnen rouleren tussen steden, dorpen die ook aan diezelfde Hollandsche IJssel liggen.
Basisscholen van b.v. Gouda kunnen het terug brengen van natuur, de veranderingen en het verschijnsel eb en vloed in onze bijzondere getijdenrivier, door kijken en fotograferen in een beeldend verhaal vast leggen en het project afsluiten met een fototentoonstelling.
toon
Persbericht: protest tegen sloop historische werf
Bekijk de fotoserie onlineSGP/ChristenUnie Zuid-Holland protesteert tegen sloop historische werf
vrijdag 29 december 2006 – De SGP/ChristenUnie fractie in Zuid-Holland is zeer ontstemd over de sloop van een gedeelte van de historische scheepswerf in Krimpen aan den IJssel. Hiermee verdwijnt het laatste nog intact zijnde historische scheepswerfterrein langs de Hollandse IJssel.
Enkele jaren geleden nog, besloten de gemeente en de provincie dat de nu gesloopte dwarshelling, samen met de bijbehorende werfschuren grote cultuurhistorische waarde hebben en ingericht zouden worden als museum. Door het slopen van de dwarshelling verliezen de schuren (rijksmonumenten) hun ensemblewaarde. De werf is eigendom van de firma Joh. Van Duijvendijk in Krimpen aan den IJssel.
Namens de SGP/ChristenUnie hebben de statenleden Gerrit Wim van Veelen, Servaas Stoop en Anrdries van Dijk schriftelijke vragen gesteld aan het college van Gedeputeerde Staten. Men wil graag weten wie verantwoordelijk is voor de sloop en wat de provincie heeft gedaan om sloop te voorkomen. Daarnaast wil de fractie weten wat de status van de rijksmonumenten heeft en hoe de cultuurhistorische waarde alsnog behouden kan blijven.
© 2006 SGP/ChristenUnie Zuid-Holland
toon
artikel van Blik op Nieuws.nl op ‘Educatie voor de basisscholen in Gouda’
Bekijk de fotoserie onlineGouda - Onder de naam KOEenKAAS worden er speciaal voor de bewoners van Gouda Goverwelle in 2006 allerlei leuke activiteiten georganiseerd: Een KOEenKAAS fotowedstrijd voor kinderen t/m 13 jaar Een KOEenKAAS fotowedstrijd voor jeugd en volwassenen ouder dan 13 jaar. KOEenKAAS- culinaire routes en activiteiten in de polder rond Gouda Goverwelle. KOEenKAAS educatie voor de basisscholen inclusief activiteiten bij een kaasboer.
KOEenKAAS start officieel op 28 januari 2006 in winkelcentrum Goverwelle. De heer Van Heijningen, gedeputeerde van provincie Zuid-Holland en de heer Keulen, wethouder van gemeente Gouda, zullen een kaasboer helpen met het maken van een ambachtelijk bereide boerenkaas. Iedereen is welkom bij deze opening. Je kunt tijdens deze dag diverse lekkernijen van de polder proeven, een ritje maken met paard en wagen of gewoon rondneuzen langs de informatiekramen over belevingsactiviteiten in de polder.
Het programma start om 11.00 uur en duurt tot ongeveer 15.30 uur. Wat is er die dag allemaal te doen en te zien in het winkelcentrum van Goverwelle?
- Opening KOEenKAAS door een gedeputeerde Van Heijningen en wethouder Keulen.
- Start en uitleg over de fotowedstrijd door Anke Ligteringen, kunstenaar en fotografe.
- Demonstratie Goudse Boerenkaas maken door een kaasboer.
- Gratis ritje met paard en wagen.
- Diverse informatiekramen over plattelandsrecreatie en streekproducten.
- Proeverij van streekproducten, georganiseerd door twee kaasboeren uit Haastrecht.
© 2005 Blik op Nieuws.nl, De Ronde Venen
toon
artikel ‘De Water’ maart 2005
Bekijk de fotoserie online
Hollands Groene Hart
Al tientallen keren ben ik er langs gekomen. En ook deze keer was ik er al bijna voorbij, voordat ik het zag. Gelukkig was de weerspiegeling er nog op het moment dat ik afdrukte. Het water verandert zo snel. Wat je het ene moment ziet, kan het volgende weg zijn. Maar dat vind ik tegelijkertijd het fascinerende aan water. En dat is ook de reden waarom ik er nog altijd niet op ben uitgekeken. Het water heeft zo veel gezichten en zo veel stemmingen, nu eens rustig en verstild, dan weer stromend en gewelddadig. Van het ene op het andere moment kan het van sprankelend, kabbelend en vrolijk blauw veranderen in somber grijs, alleen maar doordat er een wolk voor de zon trekt.
Hoog Water - Laag Land
Water is voor mij synoniem met vrijheid. Het laat zich niet beteugelen, al denkt de mens in al zijn arrogantie van wel. We denken rustig dat we op het laagste punt van het Groene Hart een nieuwe woonwijk kunnen aanleggen, maar dat is vragen om moeilijkheden. Ook klagen we als er water in de kassen staat, maar waar moet het water dan heen, gezien het feit dat alle kassen zo dicht op elkaar staan? Maar laat ik niet afdwalen. Stromend water is op reis en in gedachten ga ik mee op die reis. Daarom ook heb ik meer met beken, rivieren en zeeën dan met meren.
Niet vol bouwen
Deze foto heb ik trouwens wel genomen aan zo’n ‘afgesloten’ plasje water: een sloot in de buurt van de Reeuwijkse plassen. Hij symboliseert voor mij de rust en de verstilling die er in het Groene Hart kunnen heersen. We moeten afblijven van dat Groene Hart, niet alles willen volbouwen. Die weilanden, die sloten, zulke polletjes riet, die luchten weerspiegeld in het water - alles bij elkaar is dat zo Hollands. Als dat zou verdwijnen, ontneem je ons land zijn eigenheid. Koester het daarom!.
Water en Ritme
Het gekke is dat veel mensen het mooie van het Hollandse landschap niet zien. Als ze mijn foto’s bekijken, geloven ze soms niet dat het weergaves van de werkelijkheid zijn. Nou komt dat gedeeltelijk, omdat ik altijd probeer zo weinig mogelijk in beeld te krijgen. De kracht zit ’m voor mij in het weglaten van dingen. Daardoor worden het bijna abstracties van de werkelijkheid, maar er is echt niet mee gemanipuleerd. Ik maak alleen analoge opnames, de computer komt er niet aan te pas. Het mooist om te fotograferen blijft toch het bewegende water en de patronen die het maakt of achterlaat. Zandribbels bijvoorbeeld, maar ook de rimpelingen en de golven in het water zelf. Ook in de objecten die ik maak, zijn golven een thema dat steeds terugkeert. Ritme is bepalend voor al mijn werk.
Waterrijkland
Als meisje van vijf heb ik de watersnood meegemaakt. Ik ken dus de kracht van het water, toch ben ik er niet bang voor. Ontzag is een beter woord. Mij heeft die ervaring geleerd om niet arrogant te zijn. Ik besef dat ik als inwoner van Gouda onder de zeespiegel leef, dat die zeespiegel stijgt en dat het hoog tijd wordt dat we inzien dat wij met onze manier van leven daaraan bijdragen en daarom onze levenswijze moeten veranderen. In mijn eigen kleine wereldje kan ik niet veel meer dan aandacht vragen voor een zaak waar mij veel aan gelegen is: het behoud van het Groene Hart met zijn waterrijke landschap. Dat doe ik dan door fotoís als deze te exposeren, in de hoop dat mensen er door geraakt worden en er de waarde van gaan inzien.
toon
Bericht Het Peil februari 2000
“Tijdens mijn vorige kunstopdracht fietste ik regelmatig langs de Hollandsche IJssel. In de buurt van Moordrecht zag ik altijd een achtergelaten schip waar de planten bezit van namen. Langzamerhand groeide bij mij de fascinatie. Van wie zou dat schip zijn, waarom lag het daar, zou het ooit nog eens definitief vergaan; van dat soort vragen. Toen ik er vijf jaar geleden tijd voor had, ben ik het schip gaan fotograferen.”
Anke Ligteringen is kunstenares en vertelt enthousiast over haar project dat binnenkort onder de titel ‘De Parel van de Hollandsche IJssel’ in boekvorm verschijnt.
“Geen dag was hetzelfde. De seizoenen, het licht of het getijde brachten elke keer weer een nieuwe verrassing. Zo heb ik ruim twee jaar moeten wachten op de combinatie van mist en laag water.”
Toen Ligteringen eenmaal aan het fotograferen was geslagen, kwamen er van alle kanten reacties. Op die manier lukte het haar om de geschiedenis van het schip in kaart te brengen.
“Het bleek in 1964 te zijn gekocht door een directeur uit Zwammerdam. Hij wilde het slopen om er zijn houtkachels mee op te stoken. Het schip bleek te breed voor de brug bij Zwammerdam en toen heeft hij het maar laten liggen. Na zijn overlijden heeft zijn familie
hierover gezwegen uit angst achterstallig liggeld te moeten betalen.”
Vijf jaar is Ligteringen bezig geweest met de fotografie. In die periode heeft zij een verbond gesloten met de Hollandsche IJssel.
“De toekomst van de
rivier gaat mij aan mijn hart. Er gebeuren veel goede dingen, maar toch ben ik bang voor wat ik een tweede vervuiling noem. De nieuwbouw langs de rivier is hier en daar stijlloos. En verder moeten we oppassen dat niet alle bedrijvigheid van de oevers verdwijnt. Want de Hollandsche IJssel is ook een werkrivier. En dat moet zo blijven.”
Bekijk de fotoserie online